قالُوا يا مُوسى ايشان گفتند اى موسى ع إِنَّ فِيها به درستى كه در ارض مقدسه قَوْماً جَبَّارِينَ گروهىاند متغلب و باقوت و شوكت كه مقاومت با ايشان ميسر نيست وَ إِنَّا لَنْ نَدْخُلَها و ما در نمىآئيم بدان زمين جهت جنگ حَتَّى يَخْرُجُوا مِنْها تا وقتى كه بيرون آيند ايشان از آنجا فَإِنْ يَخْرُجُوا مِنْها پس اگر بيرون آيند ايشان از آنجا بىجنگ و ولايت را تسليم ما كنند فَإِنَّا داخِلُونَ پس ما درآيندگانيم در ان قالَ رَجُلانِ مِنَ الَّذِينَ يَخافُونَ گفتند دو مرد از آنان كه ترسيدند از خدا أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمَا انعام كرد خدا بر ايشان به ايمان و ثبات بر عهد و پيمان و ايشان يوشع و كالب بودند كه با بنى اسرائيل گفتند ادْخُلُوا عَلَيْهِمُ الْبابَ درآيند بر جباران از باب قريهء ايشان ناگهان و ايشان را در راه گذر تنگ گيريد و بصحرا رها نكنيد فَإِذا دَخَلْتُمُوهُ پس چون درآييد از ان در بدين وجه كه گفته شد فَإِنَّكُمْ غالِبُونَ پس به درستى كه شما غالبانيد زيرا كه ايشان جسمى چنداند بيدل و تناورانند بىحاصل اين سخن بالهام الهى دانسته بودند يا باخبار موسى ع وَ عَلَى اللَّهِ فَتَوَكَّلُوا و بر خدا توكّل كنيد درين حرب إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ اگر هستيد باوردارندگان مر وعده حق را قالُوا يا مُوسى گفتند اى موسى ع إِنَّا لَنْ نَدْخُلَها أَبَداً به درستى كه ما هرگز نمىآئيم بدين ولايت ما دامُوا فِيها مادامىكه ايشان درين موضع‌اند و تو دو كس را تصديق مىكنى و سخن ده كس را باور نمىدارى فَاذْهَبْ أَنْتَ پس برو تو وَ رَبُّكَ و پروردگار تو فَقاتِلا پس جنگ كنيد إِنَّا هاهُنا قاعِدُونَ به درستى كه ما اينجا نشسته‌ايم درين سخن خوار داشت كردند به خدا و رسول ، گفته‌اند مراد از رب هارون بوده و رب بمعنى سيدست پس هارون ع را كه ازو بزرگتر بود سيد گفتند و كلمه فقاتلا مؤيد اين قول است قالَ رَبِّ گفت موسى ع اى پروردگار من إِنِّي لا أَمْلِكُ إِلَّا نَفْسِي من مالك نيستم مگر نفس خود را وَ أَخِي و برادر خود را فَافْرُقْ بَيْنَنا پس جدائى كن ميان ما وَ بَيْنَ الْقَوْمِ الْفاسِقِينَ و ميان اين گروه بيرون رفتگان از دائره فرمان .